Oud worden is geen ziekte

Dat oudere mensen vaker kwalen hebben dan jonge, is wel zeker, maar oud worden op zich is geen ziekte. Al was het maar omdat je dat al heel lang van tevoren ziet aankomen, en overal in je omgeving kunt zien hoe dat ongeveer gaat.

Voor de meeste ouderen zelf is dat natuurlijk ook niet echt een verrassing. Die komt pas als ze zich na een jaartje of twintig met steeds slechter wordende knieën melden bij de gemeente, om precies te zijn het WMO-loket.

Daar krijgen ze dan steeds vaker te horen, dat ze meer eigen verantwoordelijkheid hadden moeten nemen: wat doen ze op "hun" leeftijd nog in een huis met een trap? Is het niet "algemeen gebruikelijk" dat je gaat verhuizen naar een huis zónder trap op die leeftijd? Dus of ze met WMO-geld geholpen worden is nog maar helemaal de vraag........

Iedere gemeente schrijft zijn eigen WMO-verordening (op basis van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning). Om het de gemeentes gemakkelijk te maken heeft de Vereniging van Nederlandse Gemeenten een modelverordening geschreven, die door vrijwel alle gemeentes als uitgangspunt wordt gebruikt.

Hoofdstuk 4 uit deze modelverordening gaat over "woonvoorzieningen". In artikel 20 staat onder punt d. dat een woonvoorziening wordt geweigerd, indien

"de woonvoorziening aangevraagd wordt op een moment dat, op basis van leeftijd, gezinssituatie of woonsituatie, te voorzien was dat deze voorziening noodzakelijk zou zijn en daarmee geen sprake is van een onverwacht intredende noodzaak"

Deze zinsnede laat aan duidelijkheid niets te wensen over. De genoemde onverwacht intredende noodzaak is een beperking die wordt veroorzaakt door onvoorzienbare gebeurtenissen, zoals bijvoorbeeld een hersenbloeding of -infarct, of een verkeersongeluk.

Als je de jurisprudentie erop na leest, blijven er wel een paar knellende vragen:
- Welke leeftijd hoort er bij deze argumentatie? In ieder geval wordt "69 jaar" ergens concreet genoemd
- En waar vinden we al die huizen waar ouderen tijdig heen verhuisd hadden moeten zijn?

Klusrecht in huurwoningen

Zoals gezegd in het vorige blog, was de aanleiding voor het gesprek de verhoogde douchebak. Met daarbij het verhaal, dat de bovenbuurman (die met de rollator) zelf een zo laag mogelijke douchebak heeft laten maken. Maar dat was een heel probleem geweest, want de (particuliere) verhuurder had gezegd, dat de oude hoge bak wel weer terug moest als meneer de woning zou verlaten.

Alweer een verhuurder, die probeert onder de verruimde regels voor veranderingen in huurwoningen uit te komen. Het Burgerlijk Wetboek biedt al sinds 1 augustus 2003 (!) de mogelijkheid aan huurders om hun woning te veranderen. Ook wel bekend als "klusrecht".

Voornaamste spelregels:
- alles moet technisch goed en volgens de officiële regels worden uitgevoerd
- en de verhuurder kan dat alleen maar verbieden of terugbrengen in de oude staat eisen als een Zelf Aangebrachte Verandering (ZAV) de verhuurbaarheid en/of de waarde van de woning aantast.

Dat laatste kan toch niet waar zijn bij een verlaagde of géén douchebak in "seniorenwoningen"?

Aan een aanpassing in het kader van de WMO moet een verhuurder ook altijd medewerking verlenen. Mevrouw (82 jaar, met versleten heup en knie) gaat dus bij het WMO-loket niet alleen het gesjouw met de rollator op de trap aan de orde stellen, maar ook de opstap in de douche. De schoondochter die erbij was, zei, dat ze iedere keer weer opgelucht was als het weer niet fout was gegaan. Vermoedelijk zal mevrouw er dan ook een douchezitje bij krijgen. Dat is wel zo veilig.

Een stroeve badkamervloer heeft ze al, want de woningen zijn gebouwd als "seniorenwoningen", maar dus wel met portiektrap en douche met opstap... Maar de ontwikkelaar wist wel dat er een stroeve vloer bij hoort.

Voor alle andere kennis is hij (en ook de verhuurder) van harte welkom op een bijscholingscursus!

Zelf je rollator de trap opdragen

Vandaag een gesprek gehad met een mevrouw van 82 jaar die een loopkruk of een rollator gebruikt. En haar het dringende advies gegeven om spoorslags langs het WMO-loket te gaan, want mevrouw woont in een niet al te oud appartementengebouw (jaren negentig), waar de woningen worden verhuurd als "seniorenwoningen".

Wat is het geval? De woningen zijn uitsluitend bereikbaar met een stenen portiektrap, waardoor deze mevrouw, maar ook haar bovenbuurman die eveneens een rollator gebruikt, de rollator de trap op moet dragen.... Nog een geluk, dat beiden dat kunnen. Een groot deel van de rollatorgebruikers zal daar niet toe in staat zijn. Er bestaat voor deze rechte overdekte trap echt een liftje met stoeltje.

Daarom op naar het WMO-loket, om dat aan te kaarten. Overigens was het gesprek begonnen naar aanleiding van een hoge douchebak in de badkamer waar ook een ligbad in zit (wat ze nooit gebruikt). Hoezo "seniorenwoningen"?