Hoera

Alweer een woningeigenaar gevonden die bedacht heeft dat ouderen in een appartementengebouw misschien wel een scootmobiel moeten kunnen opladen. Iedere berging zijn eigen stopcontact.

Omdat dit bericht te vinden is op de website van de installateur, ontbreekt de informatie over de bergingen zelf. Waar liggen die, voelen de bewoners zich daar een beetje veilig? En hoe ver is het van de berging naar de woning?

Lift kapot

Vandaag in de krant. De enige lift in een flatgebouw gaat 's ochtends om 10.00 kapot en dat duurde tot 21.00 uur. Citaat uit het artikel:

"Bewoners, hoofdzakelijk oudere mensen met gebreken, konden hun woning slecht of niet meer bereiken. Zo moesten terminale kankerpatiënten via de trap 5 verdiepingen naar beneden en boven gedragen worden. Andere bewoners zochten onderdak bij familie of een zorginstelling".

Helaas komt zoiets vaker voor. Vorig jaar nog in een andere stad, waar de lift nog langer buiten bedrijf was. En nog meer (oudere) mensen die daar flink last van hadden omdat ze hun huis niet meer konden bereiken of er niet meer uit konden.

Wat was er in deze beide gevallen gebeurd, als er ontruimd had moeten worden omdat er bijvoorbeeld brand uitbreekt? Dat is de keerzijde van "toegankelijkheid" en het heet "uitgankelijkheid".

Appartementen vallen doorgaans nogal in de smaak van ouderen en gehandicapten die graag een gelijkvloerse woning willen hebben, of door mobiliteitsproblemen in een andere woning niet uit de voeten kunnen. Als alles werkt zoals het bedacht is en er zich geen rare dingen voordoen, werkt dat prima, ook als er maar één lift is.

Maar als de nood aan de man komt en de lift kapot gaat of wordt uitgeschakeld door de brandweer, is het wel de vraag hoe de bewoners die niet snel zijn, of weinig/niet mobiel, er tijdig uit kunnen komen, over de (nood)trap?

In november 2008 was er een ongeval op de Duitse autobahn met een autobus met ouderen. In die bus brak brand uit en een flink aantal mensen die bovenin zaten, kon er met hun rollator niet uit. En dat was maar één trapje.....

Langzamerhand begint dit gelukkig ook door te dringen tot de brandweer en de gehandicaptenorganisaties. Bij nieuwbouw houdt het Bouwbesluit in de gaten dat er minstens twee brandcompartimenten zijn, zodat er altijd een reserveroute is.

Nu de bestaande bouw nog.

500.000 scootmobielen

In het nieuwe ANBO-magazine dat deze week in de brievenbus viel, staat een artikel over scootmobielen: men verwacht dat er zoveel bijkomen, dat er over een aantal jaren maar liefst een half miljoen rondrijden. En dat is fijn voor iedereen die er een nodig heeft, want je krijgt er een hoop vrijheid mee terug.

Maar er ligt ook een interessant probleem op de loer. Waar gaan al die mensen straks al die scootmobielen stallen en opladen? De gemeentes eisen nu, dat iemand eerst een stallingsplek beschikbaar heeft (met een stopcontact) en dan pas wordt de scootmobiel in het kader van de WMO afgeleverd. En dat geeft nu al (ongeveer 150.000 scootmobielen) regelmatig problemen. Bij een eengezinswoning is er meestal wel een berging, al kun je daar niet altijd even makkelijk naar binnen zonder wat aan te passen. En als dat niet mogelijk is, is er altijd nog een speciaal voor scootmobielen bedoelde berging, zoals de ScooterSafe die ergens een plekje kan vinden. hoewel dat aan de grachten in Delft nog niet zo makkelijk was. Er zijn echter ook woningen van na 2003 die door eenvoudigere regels in het Bouwbesluit geen berging meer hoeven te hebben....

En hoe doe je dat in een appartementengebouw? Er staan in Nederland veel oudere appartementengebouwen waar relatief veel ouderen in wonen. Toen die gebouwd werden was de scootmobiel nog niet uitgevonden! Waardoor de bewoners die een scootmobiel gaan gebruiken een plekje moeten gaan zoeken waar hun scootmobiel kan en mag staan. En niet al te ver van hun eigen voordeur. En met een stopcontact om hem op te laden. En waar hij veilig staat om vernielingen en stekkers eruit trekken te voorkomen.

De praktijk is dat dat nog niet altijd zo eenvoudig is. Gelukkig kan de Vereniging van Eigenaren het niet meer zomaar tegenhouden, omdat de Wet Gelijke behandeling van Gehandicapten en Chronisch Zieken inmiddels ook voor wonen geldt, maar daarmee is het probleem nog niet uit de wereld, want er moet wel ergens plek zijn. En hoeveel gebruikers van een scootmobiel wonen er over een poosje in het gebouw?

Dat wordt aanpassen, verbouwen of bijbouwen. Woningcorporatie Woongroep Holland geeft het goede voorbeeld in Amstelveen, waar de hal van appartementengebouw Mont Blanc wordt gerenoveerd en er stallings- en oplaadruimte komt voor zes scootmobielen. Voor wie dat te ver lopen is naar de eigen voordeur, komt er een mogelijkheid in de hal op de eigen etage. En andere appartementengebouwen volgen. Hulde!

Bovendien betaalt iedere gebruiker hier zijn eigen elektriciteitsrekening voor het opladen, zodat de neiging van sommige medebewoners om de stekker eruit te trekken ("we gaan natuurlijk niet meebetalen aan andermans scootmobiel") ook de kop in wordt gedrukt.

En hopelijk een goed voorbeeld voor de nieuwbouw. Onlangs kwamen er tekeningen langs van een nieuw appartementengebouw met "officiële" en dure seniorenwoningen, ergens in de Randstad. Ongeveer honderd woningen en eh... welgeteld twee stallings- en oplaadplekken voor een scootmobiel. En kennelijk niemand die dat op tijd signaleert.... Jammer voor de toekomstige bewoners!